Taç atışı nedir?

Atış, topun yan çizgiyi geçtiği noktadan kullanılır. Oyuncu sahaya yüzü dönük durur, topu iki eliyle kavrar ve başının arkasından geçirip üzerinden fırlatır. Atış anında her iki ayağının bir bölümü yerde olmalı, ayaklar yan çizginin üzerinde veya saha dışında kalmalıdır. Rakip oyuncular, atışın kullanılacağı noktaya en az 2 metre uzaklıkta durmak zorundadır.

Atışı kullanan oyuncu, top başka bir oyuncuya değmeden topa ikinci kez dokunamaz. Taçtan gelen topu kalecinin kendi ceza sahasında eliyle tutması da yasaktır: takım arkadaşının kullandığı taç, geri pas gibi değerlendirilir ve elle tutulursa rakibe endirekt serbest vuruş verilir.

Tekniğe veya yere uymayan atış hatalı taç sayılır ve atış hakkı rakip takıma geçer. En sık görülen hatalar şunlardır: topu tek elle veya iki elin eşit katkısı olmadan fırlatmak, topu başın üzerinden değil önünden bırakmak, atış anında ayağın tamamen sahanın içine girmesi veya yerden kesilmesi, atışı topun çıktığı noktadan belirgin biçimde uzakta kullanmak.

Hatalı taç bir kart cezası doğurmaz; yalnız atış hakkının el değiştirmesine yol açar. Yine de üst seviyede pahalı bir hatadır, çünkü topa sahip olma sırası tek bir teknik ayrıntıyla rakibe geçer ve baskı altındaki savunma için değerli bir çıkış fırsatı kaybolur.

Taç atışından doğrudan gol olmaz. Top, hiçbir oyuncuya değmeden rakip kaleye girerse gol geçersizdir ve oyun kale vuruşuyla devam eder. Atışı kullanan oyuncunun topu doğrudan kendi kalesine göndermesi durumunda da gol sayılmaz; bu kez rakip takıma korner verilir. Topun yolda herhangi bir oyuncuya değmesi ise bu istisnayı ortadan kaldırır ve olağan gol kuralları işler.

Taçta ofsayt uygulanmadığı için uzun taç atışı bir hücum silahına dönüşebilir: ceza sahasına korner benzeri yüksek toplar gönderen takımlar, bu yolla düzenli pozisyon üretir. Hızlı kullanılan kısa taç ise oyunun ritmini korumanın en sade yoludur.