Korner nedir?

Korner kararının üç koşulu vardır: top kale çizgisini yerden veya havadan tamamen geçmiş olmalı, son dokunuş savunan takımın bir oyuncusuna ait olmalı ve gol olmamalıdır. Savunmacının uzaklaştırmaya çalışırken çizgi dışına gönderdiği top, kalecinin çeldiği şut veya rakibe çarpıp yön değiştiren orta bu tanıma girer. Vuruş, topun çıktığı tarafa yakın köşeden kullanılır.

Köşe noktasında duran bayrak direği kornerin sabit parçasıdır: vuruş için sökülemez, eğilemez veya yerinden oynatılamaz. Top, köşe yayının içine konur; yayın çizgisine temas etmesi yeterlidir. Vuruşu kullanan oyuncu, top başka bir oyuncuya değmeden topa ikinci kez dokunamaz.

Top vuruş anında sabit olmalı ve vurulup net biçimde hareket ettiği anda oyuna girer. Savunan takımın oyuncuları, top oyuna girene kadar köşe yayına en az 9,15 metre mesafede beklemek zorundadır; bu mesafeye uymamak ihtar gerektirebilir. Hücum eden takım kısa korner kullanmakta serbesttir: iki oyuncunun köşede buluşup oyunu kısa pasla başlatması tamamen kurallara uygundur.

Kornerde ofsayt uygulanmaz; ancak bu muafiyet yalnız kornerden gelen ilk top içindir. Top oyuna girip ikinci bir pas yapıldığı anda ofsayt kuralı normal biçimde işlemeye başlar. Ceza sahasındaki itişme ve tutmalar ise korner öncesinde de sırasında da faul olarak değerlendirilebilir.

Olur. Kornerden hiçbir oyuncuya değmeden doğrudan atılan gol geçerlidir ve futbol dilinde olimpik gol olarak anılır. Nadir görülür, çünkü vuruş açısı dardır ve kaleci genellikle ön direği kapatır; ama falsolu ve sert kullanılan kornerler zaman zaman doğrudan ağlarla buluşur. Topun doğrudan vuruşu kullanan takımın kendi kalesine gitmesi durumunda ise gol sayılmaz, rakibe korner verilir.

Kornerin asıl değeri doğrudan golden çok yarattığı karambol ve ikinci toplardadır. Ceza sahasına yapılan ortalar, kafa vuruşları ve seken toplar gol pozisyonu üretir; bu yüzden bir takımın üst üste korner kazanması, çoğu zaman rakibini kendi sahasına mıhladığının işaretidir.