Czym jest spalony w piłce nożnej?

Przepis łączy dwa sprawdziany. Pierwszym jest pozycja: w dokładnym momencie dotknięcia piłki przez kolegę zawodnik musi znajdować się na połowie rywala i bliżej linii bramkowej niż piłka oraz przedostatni przeciwnik. Ponieważ bramkarz jest zwykle zawodnikiem ustawionym najgłębiej, praktycznym punktem odniesienia najczęściej pozostaje ostatni obrońca z pola. Drugim sprawdzianem jest udział w grze: samo stanie na pozycji spalonej nie jest przewinieniem, bo zawodnik musi zagrać piłkę, przeszkodzić rywalowi albo odnieść korzyść z tej pozycji.

Wszystko ocenia się w chwili zagrania piłki, a nie w chwili jej dotarcia. Zawodnik startujący zza piłki i wyprzedzający obronę biegiem jest na pozycji prawidłowej, a ten, który startuje przed przedostatnim obrońcą, jest na spalonym, nawet jeśli cofnie się po odbiór podania. W ocenie liczą się głowa, tułów i stopy, natomiast ręce i dłonie nie, ponieważ nie można nimi zdobyć bramki, a granicą pozostaje dolna linia pachy.

Przepis zawiera wyraźne wyjątki. Spalonego nie ma, gdy piłka trafia do zawodnika bezpośrednio z rzutu od bramki, z rzutu z autu albo z rzutu rożnego. Zawodnik przebywający na własnej połowie, ustawiony równo z przedostatnim przeciwnikiem albo znajdujący się za piłką, nigdy nie jest na spalonym. Równa linia wystarcza, bo atakujący nie musi być wyraźnie za obrońcą.

Świadome zagranie obrońcy w większości przypadków również resetuje sytuację: jeśli rywal opanuje i celowo zagra piłkę, atakujący stojący wcześniej na pozycji spalonej może ją przejąć bez kary. Inaczej jest przy interwencji obronnej. Odbicia od bramkarza albo blok obrońcy ratującego sytuację nie kasują spalonego, więc atakujący będący na spalonym w momencie oddania strzału wciąż zostaje ukarany.

Gol ze spalonego to bramka anulowana, ponieważ atakujący uczestniczący w akcji był na spalonym w chwili zagrania piłki. W meczach z systemem VAR sędziowie asystenci mają polecenie opóźnienia chorągiewki w sytuacjach granicznych i pozwolenia na dokończenie akcji. Jeśli piłka wyląduje w siatce, sędzia wideo analizuje pozycję klatka po klatce, ustala moment podania i rysuje linie na atakującym oraz obrońcy. Bramki sprawdza się automatycznie, więc minimalny spalony nie prześlizgnie się bez weryfikacji.

Półautomatyczna technologia spalonego przyspiesza ten proces. Dedykowane kamery śledzą kończyny każdego zawodnika wiele razy na sekundę, a system generuje automatyczny alert, gdy pozycja spalona zbiega się z zagraniem piłki. Ludzie wciąż zatwierdzają moment kopnięcia oraz kwestię przeszkadzania, dlatego ostateczna decyzja zawsze należy do sędziów.