Wat is een overtreding in voetbal?

De spelregels wegen fysieke duels op een schaal van drie: onvoorzichtig, roekeloos en met buitensporig geweld. Trappen of proberen te trappen, laten struikelen, uithalen naar, duwen, vasthouden, slaan en onreglementair charge geven zijn overtredingen, zelfs als ze slechts onvoorzichtig zijn. Eerst de bal raken maakt een duel niet automatisch schoon: een tackle die de bal wint en daarna de tegenstander met de doorzwaai wegmaait, kan alsnog bestraft worden.

Er zijn ook overtredingen zonder contact, die anders worden afgehandeld: gevaarlijk spel, een tegenstander hinderen zonder aanraking en de doelman verhinderen de bal los te laten, leveren een indirecte vrije trap op. Een eerlijk schouder-aan-schouderduel is daarentegen helemaal geen overtreding. Voetbal is een contactsport, en het vakmanschap van de scheidsrechter zit in het telkens opnieuw trekken van de grens tussen duel en overtreding.

Contactovertredingen en hands worden bestraft met een directe vrije trap vanaf de plek waar de overtreding plaatsvond. Begaat de verdedigende partij zo'n overtreding in het eigen strafschopgebied, dan wordt de vrije trap een strafschop. Indirecte overtredingen worden hervat met een indirecte vrije trap, waaruit pas een doelpunt kan vallen nadat de bal een tweede speler heeft geraakt.

De scheidsrechter hoeft niet bij elke overtreding stil te leggen. Behoudt de gefaulde partij de bal en een duidelijke aanvalskans, dan kan de scheidsrechter voordeel toepassen: het spel stroomt door, en een kaart volgt bij de eerstvolgende onderbreking. Ontwikkelt het voordeel zich niet binnen enkele seconden, dan wordt teruggefloten en de oorspronkelijke vrije trap gegeven.

Niet elke overtreding levert een kaart op. Een onvoorzichtige tackle kost alleen de vrije trap; een roekeloze, met minachting voor de tegenstander uitgevoerd, levert een gele kaart op; een tackle met buitensporig geweld die de veiligheid van de tegenstander in gevaar brengt, levert direct rood op. Dezelfde ladder geldt voor vasthouden en aan het shirt trekken: een ruk die een veelbelovende aanval breekt, is bijna altijd een waarschuwing waard.

De tactische overtreding is een bewuste keuze precies op die grens: een snelle counteraanval stoppen met een kleine overtreding ver van de bestemming van de bal. Spelers noemen het een slimme overtreding; scheidsrechters, die de bedoeling zien om de aanval te doden, grijpen naar geel. Ontneemt een overtreding een duidelijke doelkans, dan loopt de straf op tot rood.