Faul nedir?

Kural, rakibe yönelik hareketleri üç şiddet basamağında değerlendirir: dikkatsiz, kontrolsüz ve aşırı güçle yapılmış. Tekme atmak veya buna teşebbüs etmek, çelme takmak, üzerine sıçramak, itmek, tutmak, vurmak ve kural dışı biçimde çarpmak, dikkatsizce yapıldığında bile fauldür. Topa dokunmuş olmak müdahaleyi tek başına temize çıkarmaz: önce topu alıp ardından rakibi biçen ayak, yine faul olarak değerlendirilebilir.

Temassız ihlaller de vardır ama farklı işler: tehlikeli hareket, rakibin yolunu topsuz kesmek veya kaleciyi engellemek endirekt serbest vuruş gerektirir. Omuz omuza yapılan kurallı mücadele ise faul değildir; futbol temas sporudur ve hakemin işi, mücadele ile ihlal arasındaki çizgiyi her pozisyonda yeniden çizmektir.

Temas ihlallerinin ve elle oynamanın karşılığı, ihlalin yapıldığı noktadan kullanılan direkt serbest vuruştur. İhlal, savunan takım tarafından kendi ceza sahası içinde yapılmışsa vuruş penaltıya dönüşür. Endirekt ihlallerde ise vuruştan doğrudan gol atılamaz; topun önce ikinci bir oyuncuya değmesi gerekir.

Hakemin her faulde oyunu durdurması gerekmez: ihlale uğrayan takım topa ve net bir hücum fırsatına sahipse avantaj uygulanabilir. Oyun devam eder, kart gerekiyorsa oyunun bir sonraki duruşunda gösterilir. Avantaj birkaç saniye içinde gerçekleşmezse hakem oyunu geri çağırır ve serbest vuruşu verir.

Her faul kart gerektirmez. Dikkatsiz müdahale yalnız serbest vuruşla cezalandırılır; kontrolsüz, rakibi gözetmeyen müdahale sarı kart getirir; aşırı güçle, rakibin sağlığını tehlikeye atan müdahale ise doğrudan kırmızıyla sonuçlanır. Aynı ölçek elle tutma ve forma çekme gibi ihlaller için de işler: umut vadeden atağı bozan tutma, neredeyse her zaman ihtar demektir.

Taktik faul, tam bu noktada bilinçli bir tercihtir: hızlı gelişen kontratağı, top uzaktayken yapılan küçük bir ihlalle durdurmak. Futbolcular buna akıllı faul der; hakemler ise atağı bozma amacını gördüklerinde sarı kartı çıkarır. Bariz gol şansının faulle önlenmesi durumunda ceza kırmızıya kadar yükselir.