Czym jest strzał celny w piłce nożnej?

Sprawdzian jest prosty: czy próba przekroczyłaby linię bramkową, gdyby nikt nie interweniował? Bramki, strzały obronione przez bramkarza i piłki wybite z linii w ostatniej chwili liczą się jako celne. Próby mijające światło bramki oraz strzały trafiające po drodze w obrońcę już nie.

Strzały zablokowane trzymane są przez większość dostawców danych w osobnej kategorii: nie są ani celne, ani niecelne, lecz zliczane pod własnym nagłówkiem. To rozróżnienie ma znaczenie, ponieważ drużyna notująca wiele zablokowanych uderzeń zwykle atakuje zagęszczoną i dobrze ustawioną obronę.

Wszystkie strzały obejmują każdą próbę, celną albo nie, a strzały celne wyłącznie te, które trafiły w światło bramki. Czytanie obu liczb razem mówi coś o jakości uderzeń: zespół z dwudziestoma próbami i trzema celnymi albo spieszy się z wykończeniem, albo został sprowadzony do uderzeń z dystansu na zasadzie nadziei.

Odwrotnie, drużyna trafiająca w bramkę wysokim odsetkiem przy niewielu próbach jest selektywna w wyborze momentu. Liczby wciąż potrzebują kontekstu: to, ile z tych celnych prób naprawdę sprawdziło bramkarza, rozumie się przez odległość uderzenia i jakość sytuacji, czyli razem z xG.

Zgodnie z powszechnie przyjętą definicją nie, ponieważ słupki i poprzeczka są ramą bramki, a nie przestrzenią wewnątrz linii. Uderzenie odbijające się od konstrukcji nie wpadłoby do bramki, więc nie jest celne, natomiast piłka wpadająca do siatki po odbiciu od słupka jest po prostu bramką i zapisuje się ją jako strzał celny.

Ten szczegół to klasyczny przykład rozejścia się intuicji kibica ze statystyką: dominująca drużyna, która trzy razy trafia w ramę bramki, może mieć niższy licznik celnych strzałów, niż podpowiada oko. Dostawcy danych różnią się też nieco definicjami, dlatego poszczególne źródła rzadko zgadzają się co do jednej liczby.