Wat is een wingback in voetbal?

Wingbacks komen voor in opstellingen zoals 3-5-2 en 3-4-3, waarin drie centrale verdedigers het midden bezetten en elke brede zone volledig aan één speler toebehoort. De wingback start hoger dan een back, dicht bij de middenlijn, en pendelt de hele wedstrijd op en neer over de zijlijn.

Omdat de driemansdefensie het centrum afdekt, verandert de taak van de wingback met de spelsituatie. Met de bal is hij de breedte en de belangrijkste voorzetdreiging van het team; zonder bal trekt hij terug om een vijfmansdefensieve linie compleet te maken.

Een back hoort bij een viermansdefensie en heeft meestal een buitenspeler voor zich om de flank mee te delen. Een wingback heeft geen zulke dekking: de hele corridor, ruwweg zeventig meter gras, is in beide richtingen de verantwoordelijkheid van één speler.

Dat verandert het spelersprofiel. Een back kan slagen als pure verdediger; een wingback moet voorzetten, dribbelen en aanvallen afmaken als een aanvaller terwijl hij toch terugkeert in de verdedigende vorm. Veel moderne wingbacks begonnen hun loopbaan als buitenspeler in plaats van als verdediger.

Uithoudingsvermogen komt eerst: negentig minuten lang herhaalde sprints in beide richtingen zijn het dagelijkse werk van deze positie. Kwaliteit van de bediening komt daarna, want een groot deel van de ballen die een team het strafschopgebied instuurt, verlaat de voet van een wingback.

Tactische timing scheidt de goede wingbacks van de uitstekende. Te vroeg oprukken laat de flank blootgesteld aan een snelle uitbraak; te laat oprukken verspilt het brede overtal dat een driemansdefensie juist wil creëren.